Okno wiatrowe to wyobrażone pole, obszar, figura w którym porusza się latawiec pociągowy. Jest to ćwierć kula o promieniu linek kite’a. W zależności od rodzaju kite’a jest to od 150 do 180 stopni wycinka okręgu. Obszar ten można zakreślić w wyobraźni stając tyłem do kierunku wiatru. Patrzymy w lewo pod kątem około 90 stopni, powoli obracamy głowę, tak aby zatrzymać ją skierowaną w prawo, pod kątem 90 stopni. W ten sposób zakreślimy granicę okna wiatrowego, na ziemi (cały czas pamiętamy o promieniu – linkach. Następnie z pozycji głowy skierowanej pod kątem 90 stopni, kierujemy ją w górę powoli obracając, tak aby spojrzeć idealnie nad siebie – to jest zenit. Następnie kierujemy ją w dół do pozycji wyjściowej, początkowej. W ten sposób zakreśliliśmy całą granicę okna wiatrowego. Linia wiatru to tzw. power-zone – strefa największej mocy. Im niżej i bliżej środka tym większa moc. Najmniej mocy latawiec generuje w zenicie – idealnie nad naszą głową.