Coraz to większy i większy tłok na polskich wodach i masowe nieprzestrzeganie zasad prawa drogi i zasad bezpieczeństwa przez kite- i windsurferów, nakłonił wiele osób do kampanii na rzecz propagacji tychże zasad. Nie bez znaczenia są takie akcje, więc i ja w moim artykule postaram się rozjaśnić choć te najbardziej podstawowe zasady. Najważniejszą zasadą jest pierwszeństwo prawego halsu, nad lewym. Prawy hals to najprościej ujmując te osoby, które płyną w prawo (patrząc z wiatrem, a nie pod wiatr, co ważne). Kolejną zasadą jest wyprzedzanie na zawietrznej oraz spływanie osoby bez pierwszeństwa na zawietrzną osoby z pierwszeństwem w celu bezpiecznego ominięcia. Osoba na zawietrznej to osoba, która jest dalej względem wiatru czyli patrząc z wiatrem osoba na nawietrznej będzie bliżej niż ta na zawietrznej. W trakcie mijania osoba na nawietrznej trzyma latawiec wysoko, natomiast płynący na zawietrznej trzyma latawiec nisko. Mimo tych zasad widząc początkującego, weźmy pod uwagę, że każdy się uczył – ustąpmy mu, dla nas to nie problem, dla żółtodzioba owszem.
14 Styczeń 2010
Zasady bezpieczeństwa na wodzie z latawcem
Najważniejszą zasadą jest nie wchodzić do wody bez pomocy kolegi znającego się na tym bądź instruktora, nie umiejąc latać. Nie jest to łatwy i intuicyjny sport ( z początku ), a tłok na wodzie lub głęboka woda, czy przeszkody na brzegu mogą być śmiertelnie niebezpieczne. Nie jest to wcale marketingowym chłamem, że samodzielna nauka jest niebezpieczna dla nas, naszego otoczenia i sprzętu. Warto co jakiś czas spojrzeć w niebo, zwłaszcza za plecy (skąd wieje wiatr), czy nie zbierają się ciemne chmury, czy nie widać „białego szkwału”. Może to być niezwykle niebezpieczne, a lepiej dwa czy trzy razy nie potrzebnie spanikować, niż raz nie spłynąć na brzeg. Warto uważać w miejscach gdzie jest tłok i stosować zasady prawa drogi, nie skakać w zatłoczonych miejscach i uważać na windsurferów/przechodniów. Nie należy skakać przy brzegu.
„Restart” latawca pompowanego z wody.
Jest to dość ważny element budowy latawca, do lamusa odeszły latawce z słabym czy uciążliwym wstawaniem z wody. Nowsze latawce wstają wręcz intuicyjnie i bezproblemowo. Jednak dla każdego początkującego ( i nie tylko ) zdecydowanie przyda się opis tych najczęściej stosowanych systemów wstawania latawców. W nowszych latawcach najczęściej jest to pociągniecie odpowiedniej linki sterowej i oporowanie latawca, bądź cofanie się pod wiatr, latawiec powoli „wywija się”. Tak restartuje się większość latawców typu BOW/SLE/Hybryda. Latawce wyposażone w piąta linkę, startuje się w zgoła inny sposób. Gdy latawiec spadnie, ciągniemy za 5th line, do momentu aż latawiec wyłoży się na plecy (można sobie pomóc podbiegając pod niego), wtedy powoli popuszczamy ją jednocześnie ciągnąc jedną z linek tylnych. Latawce typu C bez 5tej linki startujemy w ten sam sposób, tylko zamiast ciągnięcia za 5tą linkę, podbiegamy pod latawiec, później gdy wywróci się na plecy i zacznie wstawać powoli się cofamy.
Depower
Jest to system stosowany w większości latawcy pociągowych i wszystkich latawcach pompowanych. Wywodzi się on z paralotni, gdzie jest stosowany do zmiany kąta natarcia skrzydła w celu lotu w górę lub w dół – w dużym uproszczeniu. W latawcach pełni od podobną rolę – służy do zmiany kąta natarcia, jednakże sama zmiana kąta natarcia jest tu stosowana do kontrolowania mocy latawca. Tak, więc jeśli odpuścimy bar, wydłużamy linki tylne, tył latawca podnosi się tym samym, generując mniej mocy, oraz przyśpieszając wznoszenie się latawca. Jeśli, natomiast przyciągniemy bar do siebie, skrócimy linki sterowe, przyśpieszając lot w dół lub oraz ze względu na „domknięcie” względem wiatru uzyskamy więcej ciągu. Najczęściej stosowanym układem depower’u jest DSS, czyli depower speed system. Działanie takiego depowera polega na zmianie kąta natarcia za pośrednictwem bloczków w uździe latawca.
O oknie wiatrowym.
Okno wiatrowe to wyobrażone pole, obszar, figura w którym porusza się latawiec pociągowy. Jest to ćwierć kula o promieniu linek kite’a. W zależności od rodzaju kite’a jest to od 150 do 180 stopni wycinka okręgu. Obszar ten można zakreślić w wyobraźni stając tyłem do kierunku wiatru. Patrzymy w lewo pod kątem około 90 stopni, powoli obracamy głowę, tak aby zatrzymać ją skierowaną w prawo, pod kątem 90 stopni. W ten sposób zakreślimy granicę okna wiatrowego, na ziemi (cały czas pamiętamy o promieniu – linkach. Następnie z pozycji głowy skierowanej pod kątem 90 stopni, kierujemy ją w górę powoli obracając, tak aby spojrzeć idealnie nad siebie – to jest zenit. Następnie kierujemy ją w dół do pozycji wyjściowej, początkowej. W ten sposób zakreśliliśmy całą granicę okna wiatrowego. Linia wiatru to tzw. power-zone – strefa największej mocy. Im niżej i bliżej środka tym większa moc. Najmniej mocy latawiec generuje w zenicie – idealnie nad naszą głową.
Samodzielny start latawca pompowanego z wody
Sposób opisany poniżej jest przeznaczony tylko i wyłącznie do wykonania przez doświadczonego kajciarza. Jego stosowanie jest niezalecane przy większym wietrze, bądź w warunkach przeżaglowania. Do tego sposobu bardzo ważne jest jak najwięcej płytkiego. Najlepiej wykonywać go przy kierunkach wzdłuż brzegu, ewentualnie gdy jest wiatr dopychający do brzegu daleko od niego. Pierwsze co musimy zrobić to rozłożyć, napompować latawiec. Następnie rozwinąć, rozplątać i podłączyć linki tak aby mieć pewność,że nic nie jest splątane. Kolejnym krokiem jest podłączenie się do baru. Już podłączeni podchodzimy do latawca dociskanego przez wiatr do ziemi. Linki muszą być niżej względem wiatru niż my, idąc pod latawcem. Wychodzimy jak najdalej od brzegu. Puszczamy latawiec. Idziemy pod wiatr, ciągniemy jedną „sterówkę”. Stawiamy latawiec – gotowe!
Samodzielny start latawca pompowanego z plaży
Przede wszystkim należy nadmienić, że sposób ten powinien być używany (i wypróbowywany) przy małym, przewidywalnym wietrze, do załóżmy 20 węzłów. Manewr ten powinien być wykonywany tylko i wyłącznie przez doświadczonego użytkownika kite’ów ! Najczęściej używany jest na piaszczystej plaży, co umożliwia na przysypanie latawca piaskiem, jednak można to zastąpić, na przykład workiem czy butelką z nim. Najlepiej wykonywać go mając na to sporo miejsca. Latawiec ustawiamy jak do startu (trochę mniej w pionie – bardziej na plecach), następnie przysypujemy go dokładnie piaskiem tak, aby nie odleciał. Po tym manewrze szybko kierujemy się w stronę już rozwiniętego i sprawdzonego baru. Następnie podpinamy do siebie bar, który musi być ustawiony tak jak do startu – na krawędzi okna wiatrowego. Napinamy linki tak aby zrzucić piasek i startujemy tak jak zwykle. Warto nadmienić, że nie jest to najlepszy sposób na start latawca typu C.
Środowisko Landkitingu, Snowkitingu oraz Kitesurfingu.
Czym różnią się środowiska tych nowych sportów od większości innych sportów? Przede wszystkim jest to niezwykle życzliwa i przyjazna grupa. Jak wszędzie zdarzają się lanserzy i gawędziarze, najczęściej z najnowszym sprzętem (choć nie jest to wyznacznik), brakiem umiejętności oraz chamstwem, ale są to z reguły wyjątki. Kogo nie spotkamy na spocie (spot w slangu kajciarzy to miejsce, w którym zbierają się miłośnicy tego sportu), jest bardzo uprzejmy, służy poradą i doświadczeniem. Nie rzadko zdarza się, że kajciarze nawet uczą lub użyczają własnego sprzętu by „zarazić” tym wspaniałym sportem. Ponadto, mimo iż uprawiają ten sport ludzie z dosłownie każdego przedziału wiekowego, to każdy jest na „Ty”. Atmosfera, otoczka kitesurfingu czy landkitingu jest wyjątkowa, wyjątkowo luźna, nie liczy się tu czy ktoś jest lekarzem, czy uczniem – każdy jest miło nastawiony, do każdego.